woensdag 8 januari 2014

Even schrikken

Al heel lang heb ik af en toe pijn.
Nou ja af en toe, eigenlijk iedere dag.
In mijn benen, armen, handen noem maar op.
Het is inmiddels beetje bij me gaan horen, eigenlijk weet ik niet beter.
Het is ook geen scherpe niet uit te houden pijn.
Maar meer een zeurende doffe pijn.

Ik weet inmiddels dat als ik een keer uit de ban spring, ik de dag erna terug gefloten word en me dan erg rustig moet houden. Dan gaat het wel weer, en zo niet dan even een paracetamol en we kunnen weer.
Maar een paar weken geleden kreeg ik pijn in mijn schouder.
En die pijn ging maar niet over, sterker nog, het werd met de dag erger.
Kom op een gegeven moment mijn arm niet meer omhoog krijgen dus toch maar even langs de huisarts.

Dit was inmiddels een "nieuwe" want de "oude" was met pensioen.
Hij vertrouwde het niet en stuurde me door naar de reumatoloog.
Lekker makkelijk, ik werk in een ziekenhuis dus besloot op een goede dag eventjes langs te lopen.
Hmm zo makkelijk kwam ik er niet vanaf, moest bloedprikken en bloeddruk opmeten en vanmorgen werd ik terug verwacht.

Vol goede moed ging ik vanmorgen weer even langs voor de uitslag.
In een beste stemming want mijn pijnlijke schouder was inmiddels weer genezen.
Na een vragenlijst en een gesprekje kwamen mijn bloeduitslagen op tafel.
Ik had vitamine D tekort.
Nou mooi een drankje mee en we kunnen weer gaan.

Maar...er was nog meer, mevrouw u heeft fibromyalgie.
Op dat moment zag ik zijn lippen nog bewegen maar hoorde al niet meer wat hij zei.
Volgende maand moet ik terug komen bij de reumatoloog.
Hij geef me een maand de tijd om even bij te komen.
En om mijn vragen op te schrijven.
Hoorde hem nog wel zeggen: neem wat vaker tijd voor jezelf.
Wees af en toe geen moeder maar gewoon chaootje.
Tja das heel makkelijk gezegd....

Ik zat te vechten tegen mijn tranen, ben naar de afdeling gelopen en heb de rest van de dag vrij gevraagd.
Ik moet het nog even laten bezinken, maar goed het is niet anders.
Het beestje heeft nu een naampje en we gaan gewoon weer verder.

Fijne avond!

8 opmerkingen:

  1. Ow, dat lijkt me inderdaad best wel slikken...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh wat een schok moet dat zijn geweest.
    Heel veel succes de komende dagen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat is best wel schrikken.Ooit kreeg ik dit ook te horen en men zat er finaal naast.Bleek achteraf dan.Je zal je manier van leven er op moeten inrichten. Veel rust tussen de bedrijven door en stapjes terug.Sterkte, want het is niet niks. Naar je lijf luisteren is wel het allerbelangrijkste. Doordraven richt meer schade aan. Cisca

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oei dat is schrikken, maar hou de moed erin, en probeer te luisteren naar je lichaam.
    Ik weet is niet altijd makkelijk als alleenstaande moeder, spreek uit ervaring.
    Maar is wel belangrijk

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oei dat is schrikken, maar hou de moed erin, en probeer te luisteren naar je lichaam.
    Ik weet is niet altijd makkelijk als alleenstaande moeder, spreek uit ervaring.
    Maar is wel belangrijk

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat is dat schrikken!!
    Ben je al een beetje bekomen van de schrik?
    En bovenal, hoe nu verder?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het gaat weer gelukkig.
    Er is niets aan te doen dus het maar gewoon accepteren en het leven ietsjes aanpassen.
    En over die leuke dingen doen, Die kunnen ook met de kinderen, 2 vliegen in een klap.
    Bedankt voor jullie lieve woorden!

    BeantwoordenVerwijderen